Papunësia Koncepti dhe llojet

Papunësia nuk është një koncept abstrakt ekonomik, por një problem që prek çdo qytetar dhe ekonominë e vendit në tërësi. Në shumicën e rasteve, humbja e një vendi të përhershëm çon në trauma emocionale, një përkeqësim të standardit të jetesës dhe stabilitetit të një personi. Për popullsinë, mundësia për të pasur të ardhura të qëndrueshme është një nga treguesit kryesorë të suksesit të veprimtarisë ekonomike të qeverisë. Dhe gjatë garës zgjedhore, partitë politike e përdorin këtë problem për të tërhequr vëmendjen e elektoratit, si më të mprehtët. Format, llojet e papunësisë dhe karakteristikat e tyre Papunësia institucionale. Kjo lloj papunësie e krijuar nga agjencitë qeveritare përgjegjëse për tregun e punës, dhe faktorët që ndikojnë në shpërndarjen e punës. Papunësia e hapur. Ndahet në dy lloje: lloji i regjistruar (pjesa e popullsisë që ka aplikuar për ndihmë në gjetjen e punës për fondet sociale, d.m.th., e regjistruar në qendrën e punësimit dhe merr përfitime sociale mujore nga ajo); tip i paregjistruar (pjesa e popullsisë aktive që preferon të punojë vetë, d.m.th., jozyrtarisht, fsheh të ardhurat e tyre nga shteti, ose, të ashtuquajturat parazitët, njerëz që nuk u pëlqen të punojnë sipas besimeve të tyre të jetës). Papunësia e ndenjur. Papunësia e ndenjur ose afatgjatë është një formë e papunësisë së një qytetari për një periudhë të gjatë. Ajo çon në pasoja të rënda në kuptimin e aftësive materiale dhe gjendjes emocionale të të papunëve. Por është vërtetuar statistikisht që mundësia për të marrë një vend pune zvogëlohet nëse periudha vonohet pa një punë të përhershme. Kjo është pjesërisht sepse, pas kërkimeve mjaft të pasuksesshme të punës, aplikanti preferon të qëndrojë në kompensim si siguria e tij e zakonshme. Papunësia e ndenjur nënkupton nevojën për ndihmë për rikualifikimin e personelit ose transferimin në një rajon tjetër ku kjo fushë e veprimtarisë është më e kërkuar. Pasojat ekonomike dhe sociale të papunësisë Një rritje e proporcionit të një fizikisht të shëndetshëm, por duke mos kryer ndonjë aktivitet ekonomik, një pjesë e shoqërisë çon në rezultate negative në sektorë të ndryshëm publik. Përkundër kësaj, pas shqyrtimit të kujdesshëm të këtij fenomeni, mund të vëreni të mirat dhe të këqijat e saj. Ndër faktorët negativ ekonomik dallojnë: shpenzimet e bëra nga fondet e shtetit për përfitime sociale për të papunë të regjistruar; humbjet në fondin e pagave të papunë; humbjet e autoriteteve tatimore nga mos pranimi i mbledhjes së taksave në buxhet për taksat e vendosura për individët; një ulje në nivelin e të ardhurave të qytetarëve çon në uljen e konsumit të mallrave dhe prodhimin e tyre; zhvlerësimi i njohurive të marra në trajnim; rënie e përgjithshme e standardeve të jetesës. Sot, problemi i papunësisë është një çështje akute që lind në një ekonomi të tregut. Në veçanti, është e rëndësishme tani për Kosovën. Rënia ekonomike ka ndikuar edhe në tregun e punës. Pasojat e papunësisë janë mjaft të rënda. Në shumicën e rasteve, në lidhje me personalitetin, ajo çon në depresion, i cili, nga ana tjetër, çon në mosveprim. Kjo e fundit kontribuon në humbjen e vetëvlerësimit dhe kualifikimeve, gjë që kërkon dekompozimin e individit. Studimi i problemit të papunësisë, si dhe kërkimi i mënyrave për ta zgjidhur atë, pra janë çështje shumë të rëndësishme.Poashtu gjithashtu e rëndësishme të jeni në gjendje të përcaktoni nivelet e papunësisë. Shkalla e papunësisë Treguesit e papunësisë përfshijnë kohëzgjatjen e saj. Kohëzgjatja e papunësisë Përcaktohet si numri i muajve që ka kaluar një person pa pasur punë. Nga ana tjetër, ka njerëz që nuk kanë mundur të gjejnë punë me muaj. Ata quhen të papunë afatgjatë. Njerëzit e tillë ndiejnë më ashpër barrën e papunësisë dhe shpesh, të dëshpëruar për të gjetur punë, papunësi – Ky është një fenomen i tillë në ekonomi kur një pjesë e popullsisë ekonomikisht aktive janë të papunë.E papunë – kjo është ajo që, nën kushtet e tanishme të punës dhe pagat, nuk ka punë, mund të punojë dhe është në kërkim të punës. Pasojat negative sociale të papunësisë shoqërohen me uljen e standardit jetësor të të papunëve, si dhe nivelin e pagave të të punësuarve për shkak të rritjes së konkurrencës në tregun e punës; me një rritje të barrës tatimore ndaj punonjësve për shkak të nevojës për kompensim social dhe mbështetje materiale për familjet e të papunëve; me humbje të plotë ose të pjesshme të kualifikimeve të personave që kanë mbetur të papunë për një kohë të gjatë, si dhe me një rritje të kostos së shoqërisë për restaurimin e saj; me rritjen e krimit, me degradimin moral dhe psikologjik të njerëzve që kanë qenë të papunë për një kohë të gjatë. Papunësia masive çon në vetëvrasje në rritje, çrregullime mendore, vdekshmëri nga sëmundjet kardiovaskulare. Papunësia rrit stresimin e popullatës sipas nivelit të të ardhurave, çon (nga lat mosveprimit). Albina Hyseni Studiuar Administratën Publike Mardhënjët Ndëkombëtare dhe Studimet Evropiane

Gazetari

Read Previous

Amerika i dëbon 21 pilotë sauditë pasi ua kontrollon rrjetet sociale

Read Next

LDK-JA KËRKON DORËHEQJEN E GLAUK KONJUFCËS OSE PUSHTETIN 60-40