Çaste poetike nga Blerina Terbunja: (ZH)BLEROJ

Sot në këtë ditë të trishtë
me shiun që bie pa ndal
kam humbur në qiellin e mbyllun në të hirtë
e kot po i vardisem diellit që leu pas resh

Buzët hapën ngadalë kur shiu pikën si ilaç
në të çarat e mallit që janë plagë shpirti të reflektume
e nuk më kupton më dot as imagjinata ime

Nesër dhe një ditë e re për mue
njësoj si përditë i hap dritaret e dhomës
në mjesin e hershëm me kangë verore
sërish ulem në terasën e shtëpisë
me teleskopin e montuar pranë vetes
pa guxue me pa diellin në sy

Poetet flasin shumë
përditë e më shumë
andaj as dielli s’më duron dot më
të njejtën dëshirë për çdo ditë ta bëjë varg

Erdhi dhe një ditë e re
uni im po tjetersohet deri në pakufi
prej një femre të zhurmshme në hare
në një djall që se flet as një fjalë për be

Kur të vie një ditë krejtësisht e pagojë
e heshtja ime të më vrasë mua
le të flas ai gur skaj rrugës së larme
vargjet e mija të zhurmëshme
kangë me i ba
njësoj si dikur në janarin e bardhë

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *