E dashunume deri në shpirt…

E dashunume deri në shpirt
s’kisha fole tjetër
veç kaltërsisë

Sot nuk e duroj dot kafazin
qosheve të tij e godas veten
për ta marrë rrugën e mjaltit
por m’i prenë krahtë kësaj radhe

Nuk ka lot që e lanë këtë dhimbje
fole të re më ndërtuan në kafaz
kurrë ske me fluturue ma qiellit më thanë
veç në fole virtuale ke me shtegtue pa qare

Jam rritë e nuk i besoj fundit të blertë përrallor
ska heronjë që shërojnë plagët e shpirtit të këputur
gjithkush në fole të vet me krahtë e tij
e unë në folen teme të ftohtë deri në harresë

Flatrat e mija të thyme
janë shpresa jeme e grisun

Një trëndafil i kuq
kur të mbijë mbi folen teme
me vargjet e tua ujite
le te rritet deri në kaltërsi

E unë do të vi një ditë gushti
do ta përqafoj vargun tënd që u rrit mbi mue
dhe flatrat e mija të thyra do të bëhen lule të bardha të përjetësisë
kurrë mos me u harrue

Blerina Tërbunja