Blerina Tërbunja – KOMETË DASHNIE

Jetoj ngjitun për një cop guri
e quajnë asteroid gjithësie
asht ra drejt në zemrë teme
e ska lanë horizonte pa i shue

Jetoj me të lartë mbi re
e mes yjesh natën shkëlqej
tuj reflektue dritën e tij në sytë e mijë
që nuk shohin tjetër gur

Jetoj pranë mëngjeseve
në rreze Dielli tuj lind
ngjitem rreth tij përvelue
dhe digjem dashnie në qiell

Jetoj me asteroid kuror mbi krye
nuk ka degë druri që skam prekë
se asht antigravitacional
iluzion marsian në sy të qiellit

Jetoj me një cop gur
ngjitun për gisht si hanë pesëmbdhjetë
tuj ba ballë furtunave
që nuk dinë për çmendinë e viteve të mija

Blerina Tërbunja